
Stap voor stap naar zelfstandig zwemmen
SportAls voor de meeste mensen op zaterdagochtend het weekend begint met uitslapen en rustig een kopje koffie, lig ik met mijn mini vriendjes in het water.
De eerste groep is watergewenning: wat kan ik in het water en wat doet het water met mij? Neus in het water, springen vanaf de kant, spetterbenen en leren drijven op een speelse manier. Bij de een duurt dat wat langer dan bij de ander. Ze zijn nog zo jong en zonder papa of mama, met een juf die ze nog niet zo goed kennen en die ze ook nog allerlei dingen laat doen in het water dat misschien wel een beetje eng is...
In de tweede groep leren de kinderen de slagen. Schoolslag, rugslag, borst- en rugcrawl. Ook onder water gaan, door het gat. En in het diepe water zwemmen. Voor het ene kind is dit geweldig en voor de ander een angstig moment. Kan ik hier staan, zijn die kurkjes wel sterk genoeg? Ze moeten op mij vertrouwen, dat ik ze wil helpen en uiteindelijk dat zij het zelf gaan doen. (En met dat vertrouwen zit het wel goed, ze vertellen mij echt alles)
De derde groep is kilometers maken met de schoolslag en rugslag zonder kurkjes. Borstcrawl en rugcrawl op de juiste manier uitvoeren, dat is af en toe heel grappig om te zien omdat dat best een ingewikkelde slag is voor sommige kinderen. Ook door het gat zwemmen is voor kinderen best spannend. Springen of duiken en dan onder water door dat grote enge gat. Ik heb eens gelezen dat ze denken dat het een groot boos oog is of dat zij erin verdwijnen. Dat is de reden dat ik al heel vroeg begin om aan dat gat te wennen. In het ondiepe water laat ik ze er al een paar keer doorheen gaan zodat mijn zwemmertjes het gat niet eng vinden.
De kinderen moeten laten zien dat zij zonder enige angst in het water liggen en klaar zijn voor het diploma. Ook leren zij elkaar redden en bijvoorbeeld van een bootje vallen. Op deze manier de kinderen leren zwemmen is heel prettig. Geen enkele zaterdagochtend is hetzelfde.
De één is angstig en weer een ander is supersnel met het leren van de slagen. Het is voor de kinderen voor het eerst in hun leventje dat zij zelf iets moeten laten zien, zonder hulp van ouders of van mij.
Ik probeer op een leuke, gezellige manier de kinderen te leren zwemmen en daarna moeten zij het zelf doen. •
Tekst: Een trotse juf, Ellen Nieuweboer