Ingezonden brief: Raadscommissie doet luchtig over enquête
IngezondenNieuwbouw Kerkeglop; twee vragen:
Wisten de raadsleden waar zij mee instemden?
Volgt de gemeente de juiste procedure?
Wisten de raadsleden waar zij mee instemden?
Ik ben geschrokken van de raadscommissievergadering van vorige week maandag, vooral van de manier waarop sommige leden, naar mijn gevoel, minachtend omgingen met de inspanningen van de buurtbewoners voor een representatieve enquête over de gemeentelijke nieuwbouwplannen van de oude bibliotheek (Dorpsstraat 152).
Ook viel het op dat sommige commissieleden slecht op de hoogte waren van de omvang van het gebouw waarmee de Raad een jaar geleden (ongezien) had ingestemd. Dit gebrek aan kennis leidde tot een onnodige discussie. Het is jammer dat zowel de wethouder als de beleidsambtenaar hierin niet duidelijker waren richting de commissieleden.
Op 31 maart 2025 besloot de Raad om de kavel van de oude bibliotheek en een strook grond van de Kerkeglop te verkopen aan WoonFriesland voor de bouw van twaalf huurappartementen. Het besluit voorzag echter niet in de mogelijkheid om het gebouw veel massiever en hoger te maken dan de toegestane goothoogte van 3,5 meter. De raadsleden hebben dus niet ingestemd met het huidige ontwerp van twee etages en een goothoogte van 6 meter. Dit was een verrassing voor veel eilanders, omwonenden èn raadsleden. Men kan hen dan ook niet verwijten dat ze eerst instemden en daarna gingen draaien of het laten waaien van rokjes.
Hoe komt de grotere massa van het ontwerp dan ineens uit de lucht vallen?
Na de raadsbeslissing op 31 maart 2025 werkte WoonFriesland, op verzoek van de wethouder, een plan uit met tekeningen voor het bouwwerk. De bedoeling was dat dit niet in een vroeg stadium naar buiten zou komen, maar door een vergissing stonden de tekeningen op 9 mei 2025 in de Leeuwarder Courant. Voor de raadsvergadering van 26 mei 2025 was het ontwerp als bijlage toegevoegd aan de raadsstukken, met de opmerking: “[…] om te voorkomen dat raadsleden het plan voor het eerst in de media zien, willen wij het nu alvast tonen.” Maar omdat de raadsstukken ruim voor de vergadering openbaar worden gemaakt, belandden ze online op de redactie van de LC, wat leidde tot de publicatie van de tekeningen en een artikel met de kop:
“Markant woongebouw vervangt oude bibliotheek van Vlieland (maar hoe groot wordt dat?)”
De tekeningen veroorzaakte grote schrik onder de eilanders, die massaal bezwaren gingen maken. Dit leidde tot een aangepast plan, mede omdat de Welstandscommissie en de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed het ontwerp niet konden goedkeuren.
Op 1 december j.l. organiseerde WoonFriesland, met de gemeente Vlieland, een inloopmiddag over de aangepaste plannen. Deze middag kan, in tegenstelling tot wat het college stelt, niet worden beschouwd als een officiële terinzagelegging, waarbij stukken gedurende een bepaalde periode kunnen worden ingezien en zienswijzen kunnen worden ingediend.
Inmiddels is duidelijk dat er onder de eilanders vrijwel geen draagvlak is voor het plan.
Volgt de gemeente de juiste procedure?
In de aanstaande raadsvergadering moet de raad een bindend advies aan het college verstrekken omtrent het al dan niet verlenen van de omgevingsvergunning. Deze vergunning is nodig omdat het bouwwerk op meerdere punten niet voldoet aan de voorwaarden van het thans geldende omgevingsplan. Zo heeft de geplande nieuwbouw een goothoogte van 6 meter, terwijl maximaal 3,50 meter is toegestaan, en zijn de aangrenzende gronden van het Kerkeglop momenteel nog aangewezen als ‘Verkeer – Verblijf’. De bouwaanvraag (omgevingsvergunning) is daarmee op meerdere punten in strijd met het omgevingsplan.
Om de plannen voor het appartementengebouw toch op de beoogde locatie te kunnen realiseren, moet de gemeenteraad een bindend advies aan het college verstrekken voor het verlenen van de omgevingsvergunning (voorheen bouwvergunning). Dit gebeurt via een BOPA (Buitenplanse Omgevingsplanactiviteit). In deze procedure zijn twee varianten mogelijk: de reguliere en de uitgebreide procedure. Het college stelt zich op het standpunt dat de impact op de fysieke leefomgeving aanvaardbaar is en acht daarom een uitgebreide procedure niet noodzakelijk (?).
Maar is dat wel de juiste procedure?
Het college hanteert onder andere het argument “dat er reeds een gebouw op deze locatie staat en dat er al lange tijd plannen bestaan om de oude bibliotheek te vervangen* door een woongebouw. In de directe omgeving, alsmede her en der verspreid over de Dorpsstraat, staan meerdere grotere gebouwen, zodat het nieuwe gebouw zich zou voegen in het omgevingsbeeld en het bebouwingsbeeld van de Dorpsstraat en de directe omgeving” (?).
*) In de woonvisie van 2018 staat: “bestaand gebouw waarin mogelijk enkele appartementen mogelijk zijn”.
Daarnaast stelt het college:
“Er is wel de nodige weerstand vanuit de directe omgeving. Tijdens een inloopmiddag heeft eenieder de gelegenheid gekregen om zijn of haar mening kenbaar te maken. Deze reacties, inclusief alle brieven die reeds door omwonenden aan de raad en het college zijn gestuurd, zijn per onderwerp samengevat en in een reactienota beantwoord. Het college acht een uitgebreide procedure niet zinvol, omdat de gelegenheid tot het indienen van zienswijzen niet tot nieuwe, nog niet bekende reacties zal leiden” (enquête?). “Materieel is met de inloopmiddag reeds gelegenheid geboden om zienswijzen in te dienen en gaan de stukken vergezeld van een uitgebreide reactienota. De uitgebreide procedure zou daarmee een herhaling zijn van stappen die binnen het proces al zijn doorlopen: extra stappen die niet tot nieuwe inzichten zullen leiden” (?). Dit is een vrij stellige aanname, die juist — om iedere schijn van vooringenomenheid te voorkomen, de slager keurt zijn eigen vlees — zou kunnen pleiten vóór het volgen van een uitgebreide procedure, temeer daar de afwijkingen, los van de goedkeuring door welstand en de RCE, in strijd zijn met het omgevingsplan en significante gevolgen kunnen hebben voor de fysieke leefomgeving. •
Tekst: Berend J Hazenberg