De redding van Roelof en Jan
Natuur“Wat zijn dat voor bultjes, daar op het wad?” vroeg ik me af. “Er lijken wel vinnetjes op te zitten.” Ik was afgelopen donderdag weer op weg naar huis, toen ik aan het begin van de weilandjes iets vreemds zag. Ik stapte van de fiets en pakte mijn verrekijker. Het bleken inderdaad bruinvissen. Ze zaten vast in het slik en bewogen amper. Waarschijnlijk de slenk ingezwommen en met afgaand tij vast komen te zitten. De slenk heeft met laag water geen openingen meer naar open zee.
Foto: Elsje de Ruijter
Ik belde Jan Roelof Witting, want ik had het nummer van de Zeehondenwacht niet (0595 526526). Voor mijn gevoel moest er snel gehandeld worden, want dolfijnachtigen mogen niet uitdrogen. Jan Roelof haalde thuis twee waadpakken op. Jan en hij wilden met emmers in de hand naar de bruinvissen toe om ze nat te houden. Kort daarna kwamen de KNRM en Staatsbosbeheer erbij. Staatsbos omdat zij een speciale brancard hebben met uitsparingen voor de vinnen. Die moeten vrij hangen. Beide bruinvissen leken in goede conditie. Misschien zijn ze verstoord door de geluiden op zee. De baggerboot lost met regelmaat slib uit de jachthaven op zee, de vorige dag waren er garnalenvissers actief en langs de Postweg was een grote versnipperaar aan het werk. Ons leek het verstandig ze op de brancards naar dieper water te brengen. SOS Dolfijn, waarmee Jan Roelof telefonisch contact onderhield, dacht daar anders over. Daarom zijn ze door de KNRM naar Harlingen gebracht.
Foto: G Koster Joenje
Om 18.10 uur kwamen ze in de opvang aan. Het bleken twee jonge mannen te zijn. Ze hebben dezelfde dag al gegeten en zwembewegingen gemaakt. De vinders mogen een naam geven. Elsje en Jan lag voor de hand, maar het zijn twee mannen… We hebben voor Roelof en Jan gekozen. •
Tekst: Elsje de Ruijter