Afbeelding

Elke week hetzelfde liedje

Sport linkinbio

Het begint zo langzamerhand een wel heel vals refrein te worden op Vlieland. Niet omdat er slecht gevoetbald wordt, maar omdat er simpelweg te weinig gevoetbald kan worden. Week in, week uit staat het eerste elftal van VSV’31 klaar voor de aftrap, om vervolgens weer met lege handen achter te blijven. De tegenstander? Die blijft opvallend vaak aan de wal.

Het patroon is inmiddels pijnlijk herkenbaar. Op zaterdagavond, soms iets eerder als men er echt werk van maakt, verschijnt er een berichtje vanuit de bezoekende vereniging. Of de wedstrijd misschien verplaatst kan worden. Reden: te weinig spelers. Op zichzelf een begrijpelijk probleem, ware het niet dat het speelschema al sinds augustus bekend is. Dat teams dan pas een avond van tevoren tot de ontdekking komen dat de selectie niet op orde is, roept op zijn minst vragen op. Of, cynischer gezegd: de vraag of de overtocht naar Vlieland überhaupt ooit serieus in de planning heeft gestaan.

De gevolgen zijn zichtbaar. Waar andere ploegen hun competitie inmiddels grotendeels hebben afgerond, moet VSV’31 1 nog een fors aantal wedstrijden inhalen. Zo wacht het team nog altijd een reeks van tien duels. En dat terwijl het sportief gezien gewoon meedoet om de bovenste plaatsen. Een kampioenschap lonkt op papier, maar verdwijnt in de praktijk steeds verder uit zicht zolang wedstrijden structureel niet doorgaan.

Achter de schermen wordt er druk overlegd. Het bestuur van VSV’31 heeft intensief contact met de KNVB, die het probleem onderkent “maar beperkt kan optreden”. De regels zijn duidelijk: een eerste keer niet opkomen betekent een boete; bij herhaling kan een team zelfs uit de competitie worden genomen. Dat laatste is dit seizoen al gebeurd, wat aangeeft dat de bond niet volledig stilzit. Toch biedt het voor de Vlielanders onder leiding van bondscoach Carel van Joolen weinig directe verlichting.

Het probleem staat bovendien niet op zichzelf. Ook andere eilandclubs kampen met vergelijkbare situaties. Vorig seizoen verliep nog relatief soepel, maar dit jaar lijkt het tij weer volledig gekeerd. •

Tekst:        Cees Visser