KNRM nieuws
Boothuis Ameland
Vrijdag 8 mei togen drie van onze redders naar Ameland, voor de feestelijke opening van het nieuwe boothuis.
Historisch was er altijd een KNRM-post op de pier bij Nes en eentje bij de Ballumerbocht, iets meer naar het westen aan de wadkant. Op elke locatie was één reddingboot die altijd in het water moest blijven liggen. Er waren boothuizen die hun beste tijd al lang hadden gehad en er was wel eens te weinig parate bemanning op het ene of het andere station. KNRM Ameland en ‘IJmuiden’ (het hoofdkantoor) hebben al deze problemen in een blender gestopt: het plan voor één nieuw boothuis op één plek (waar ook een boot uit het water kan) en met één ploeg redders, was geboren. Na een lange voorbereiding en werkzaamheden die buiten het stormseizoen moesten plaatsvinden, is het nieuwe boothuis aan de Ballumerbocht nu gedoopt.
Traditiegetrouw nemen we dan een cadeautje mee voor de feestvierende collega’s. Deze keer was dat cadeautje er al. In de aanloop naar de bouw kon iedereen een steentje kopen om de bouw mogelijk te maken. Dat konden we niet laten: 'KNRM Vlieland' op de gevel van het boothuis van Ameland.
Het gedicht van Opoe Nel
De Oakford
Schip in nood
Schuin hangt de boot
Onder grote golven
Wordt het schip bedolven
Mensen klampen zich vast
Aan de reling, aan de mast
De wind zwelt aan
Tot de kracht van een orkaan
Er is veel kwaads te duchten
Helaas men kan niet vluchten
De vuurpijl gezien op het strand
De reddingboot wordt bemand
En met gevaar voor eigen leven
Zullen zij zich in de storm begeven
De zee staat meters hoog
De redders houden het ook niet droog
Maar net bij de boot gekomen
Lijkt de storm wat afgenomen
Het schip deint rustig op en neer
Het getijde nam een keer
En hoewel de wind nog loeit
De zeelui koud en intens vermoeid
Willen het schip niet verlaten
Maar het praten heeft geen zin
Manmoedig gaan ze er tegenin
Ze beloven de kapitein van de reddingboot
Het schip niet te verlaten in hevige nood
Door de eb lijkt de zee te bedaren
Maar met de vloed komen gevaren
En ’s nachts in grote nood
Strijken zij hun eigen reddingboot
Dit notendopje in de kokende zee
Slaat om en neemt de zeelui mee
’s Morgens vroeg komen de redders kijken
En vinden op het strand de lijken
De zee inmiddels tot rust gekomen
Heeft jonge mensen het leven benomen
Opoe Nel