KNRM Nieuws: Reddingbootdag en Boothuis Ameland

Volle vaarten en natte pakken op zonnige Reddingbootdag

Alle weermensen beloofden mooi weer voor zaterdag 9 mei. Dat helpt als je een buitenactiviteit organiseert. We konden ons geluk niet op want we hadden ook nog een extra boot. Reddingboot Chaterina D zou in onderhoud gaan en de reserveboot was al op het eiland. 

Foto: Gerard Koster Joenje

Zeker in de middag was het regelmatig wat drukker, maar zo konden alle donateurs een rondje meevaren. We telden bijna 300 passagiers. Ook de KNRM-truck reed af en aan voor een ritje over het strand met geïnteresseerden.

Traditiegetrouw trekken we deze dag samen op met de Brandweer Vlieland. Je kon er brandje blussen, het materiaal van dichtbij bekijken, een brandweertrapauto besturen en een brandweermodelauto voortstuwen met waterdruk. Ook ging elke KNRM-boot bij terugkomst met gasten nog even onder de douche van de Brandweer, voor het geval je nog niet nat genoeg was.

Ondertussen bakte Klaas Sannes onverstoorbaar de nodige kilo’s vis.

Aron Boon en Sjef Hendrikx

Dat rijmt…

En als je denkt dat je die dag alles in de macht hebt, staat ineens Aron Boon voor je neus. “Wie is hier de baas?” vraagt hij op dwingende toon. “Uuh, voor klachten verwijs ik naar het hoofdkantoor in IJmuiden meneer” is mijn eerste antwoord. Daar laat hij mij natuurlijk niet mee wegkomen. Aron heeft twee brieven meegekregen van Opoe Nel met het verzoek die op Reddingbootdag aan de KNRM te overhandigen en voor te laten lezen. De nieuwsgierigheid slaat toe. 

De eerste envelop blijkt een inleiding te bevatten voor de tweede. De schrijfster legt uit dat ze eerder al eens een gedicht heeft gemaakt over de stranding en redding van de “Oakford” op de Vliehors. Nu kende ik dat verhaal wel van de tentoonstelling in het Tromp’s Huys vorig jaar, waar deze stranding één van de hoofdrollen had. Deze gebeurtenis moet een belangrijke rol gespeeld hebben in het gezin waarin Opoe Nel is opgegroeid. Het gedicht vertelt het verhaal door de ogen van Jan Kooijman, de oudste broer van de dichteres. Hij had zich aangemeld bij de voorloper van de KNRM op het eiland en dit was zijn eerste redding. Het is dan 17 januari 1934.

De tweede envelop bevat het gedicht zelf. Wat we hieronder afdrukken.

En zo is elke Reddingbootdag weer bijzonder. 

Gedicht Opoe Nel

De Oakford

Schip in nood
Schuin hangt de boot
Onder grote golven
Wordt het schip bedolven
Mensen klampen zich vast
Aan de reling, aan de mast

De wind zwelt aan
Tot de kracht van een orkaan
Er is veel kwaads te duchten
Helaas men kan niet vluchten

De vuurpijl gezien op het strand
De reddingboot wordt bemand
En met gevaar voor eigen leven
Zullen zij zich in de storm begeven

De zee staat meters hoog
De redders houden het ook niet droog
Maar net bij de boot gekomen
Lijkt de storm wat afgenomen
Het schip deint rustig op en neer
Het getijde nam een keer

En hoewel de wind nog loeit
De zeelui koud en intens vermoeid
Willen het schip niet verlaten
Maar het praten heeft geen zin
Manmoedig gaan ze er tegenin
Ze beloven de kapitein van de reddingboot
Het schip niet te verlaten in hevige nood

Door de eb lijkt de zee te bedaren
Maar met de vloed komen gevaren
En ’s nachts in grote nood
Strijken zij hun eigen reddingboot
Dit notendopje in de kokende zee
Slaat om en neemt de zeelui mee

’s Morgens vroeg komen de redders kijken
En vinden op het strand de lijken
De zee inmiddels tot rust gekomen
Heeft jonge mensen het leven benomen

Gedicht:        Opoe Nel

KNRM Vlieland op het boothuis te Ameland

Boothuis Ameland
Vrijdag 8 mei togen drie van onze redders naar Ameland, voor de feestelijke opening van het nieuwe boothuis.

Historisch was er altijd een KNRM-post op de pier bij Nes en eentje bij de Ballumerbocht, iets meer naar het westen aan de wadkant. Op elke locatie was één reddingboot die altijd in het water moest blijven liggen. Er waren boothuizen die hun beste tijd al lang hadden gehad en er was wel eens te weinig parate bemanning op het ene of het andere station. KNRM Ameland en ‘IJmuiden’ (het hoofdkantoor) hebben al deze problemen in een blender gestopt: het plan voor één nieuw boothuis op één plek (waar ook een boot uit het water kan) en met één ploeg redders, was geboren. Na een lange voorbereiding en werkzaamheden die buiten het stormseizoen moesten plaatsvinden, is het nieuwe boothuis aan de Ballumerbocht nu gedoopt.

Traditiegetrouw nemen we dan een cadeautje mee voor de feestvierende collega’s. Deze keer was dat cadeautje er al. In de aanloop naar de bouw kon iedereen een steentje kopen om de bouw mogelijk te maken. Dat konden we niet laten: ‘KNRM Vlieland’ op de gevel van het boothuis van Ameland. •

Tekst:        Sjef Hendrikx