Tula, Vlieland en het Albert Kikkertglop

Begin oktober 2023 in het nieuws: ‘Nederland geeft Tula, de held van Curaçao, eerherstel.’ Al eerder had ik B&W opmerkzaam gemaakt op de daden van Albert Kikkert en ook nu zoek ik contact met de gemeente Vlieland. 

Mijn stelling: ‘Een man die zulke misdaden tegen onder anderen Tula heeft begaan als Albert Kikkert, heeft geen Vlielands glopje verdiend.’ Ik laat het aan de lezer over om te onderzoeken om welke gruwelijkheden het gaat. Ik vind het moeilijk ze te beschrijven. Het verhaal blijft actueel. Als ik in 2025 voor Museum Tromp’s Huys de cultuurhistorische dorpswandeling doe, bevinden zich drie dames van Curaçao in het gezelschap. Groot is hun verbazing en verbijstering wanneer ze worden geconfronteerd met het ‘Albert Kikkertglop.’

Voordat ik uitleg kan geven over de naam van de glop, neemt een van hen het woord. Ze vertelt dat ook haar voorouders het slachtoffer waren van deze plantagehouders: Albert Kikkert en Caspar Lodewijk van Uytrecht, met wiens dochter Kikkert trouwt. Door dat huwelijk komt Kikkert in het bezit van de plantages San Juan en Jan Zoutvat. Ze vertelt over de strijd onder leiding van Tula, die werd gevoerd voor een betere behandeling, en over de extreem wrede manier waarop Kikkert de opstand neerslaat. 

Ook vertelt ze over de weerstand van de bevolking van het eiland tegen Kikkert. De opportunist Kikkert kiest consequent voor zijn eigen gewin. Zo gaat hij de geschiedenis in als de gouverneur van ‘De West Indisch’ en als een briljant militair die triomfen behaalde in ‘de Slag bij de Doggersbank’. Zijn ware aard wordt niet genoemd. Ook niet wanneer in 2006 een standbeeld van hem wordt geplaatst en onthuld door opperbevelhebber der strijdkrachten Dick Berlijn, die zegt een nazaat van Albert Kikkert te zijn. 

“Dat standbeeld heeft er niet lang gestaan,” vertellen de dames van Curaçao. “Daar heeft de bevolking van het eiland snel korte metten mee gemaakt!” Het standbeeld staat nu in een schuurtje dat grenst aan de tuin van een van de dames. Wat een bijzonder moment tijdens deze wandeling door ons mooie dorp.

Goed om nu te lezen dat de gemeente Vlieland ook tot inzicht is gekomen. Voor het benoemen van eventuele nieuwe glopjes wil ik graag voorstellen om de West-Vlielander Nicolaas Cruquius een glopje toe te kennen. En bij het ontbreken van een glopje met de naam van een Vlielandse vrouw vind ik dat Biene de Boer ook wel een glopje verdient. Dat laatste is overigens ook de wens van mijn broer. •

Tekst: Marian Woestenburg